مدتی است که تب استفاده از نیتروژن به جای باد معمول در لاستیک برای جامعه ماشین سوارها، بالا گرفته و شاهد اظهارنظرهای متفاوتی راجع به آن هستیم. خیلی وقت بود میخواستم چیزی در این مورد بنویسم که امیدوارم مفید باشه:





1. عمده ترین کاربرد استفاده از نیتروژن در وسایل نقلیه، مربوط به: خودروهای نظامی و سنگین، هواپیماهای تجاری، خودروهای مسابقه و شاتل های فضایی است.


2. هوای معمولی دارای 21% اکسیژن، 78% نیتروژن و 1% گازهایی هم چون ازن، آرگون و مقداری رطوبت (به واسطه وجود اکسیژن) است. بنابراین، حذف اکسیژن موجب حذف رطوبت خواهد شد که موجب کاهش اثر خورندگی است. هم چنین به دلیل کاهش میزان حمل با سیم های فولادی لاستیک، افزایش عمر لاستیک ها محتمل می باشد.


3. نیتروژن در فرآیند احتراق شرکت نمی کند. پس از نظر ایمنی (با کاربردهای خاصی که در بالا اشاره شد) ارجح است


.


4. ملکول های نیتروژن، نسبت به اکسیژن بزرگتر هستند. خطر فرار ملکول های بزرگتر از تایر و کاهش فشار باد لاستیک، کمتر است. بر اساس تجارب و مطالعات شرکت میشلین، سرعت کاهش فشار نیتروژن نیز سه برابر کمتر از هوای معمولی است.


5. نیتروژن سبک تر است و استفاده از آن، موجب کاهشی در حدود 4% از وزن هوای پرشده در تایر یا کمتر از 4 اونس (112 گرم) در اغلب تایرها می شود. این سبکی می تواند بر روی مصرف سوخت، موثر باشد. هرچند باید توجه کرد این کاهش وزن، با انتخاب رینگ و لاستیک مناسب، قابل جبران و چه بسا چشمگیرتر است.


6. نیتروژن، گرما را زودتر از دست می دهد. می توان نتیجه گرفت که ترکیدگی لاستیک بر اثر افزایش دما یا انبساط گاز درون لاستیک، کمتر اتفاق خواهد افتاد که باز هم ایمن تر است، به خصوص برای خودروهای مسابقهیا خودروهایی با کاربرد در شرایط طولانی و سخت.


7. میزان تغییرات فشار با دما نیز در نیتروژن کمتر است چرا که هوای معمولی دارای اکسیژن و رطوبت است که به خصوص میزان فشار رطوبت آن (حتی با مقدار ناچیزش) بیشتر با دما تغییر می کند.

می توان چنین نتیجه گرفت که کاهش مصرف سوخت، ایمنی بیشتر، سهولت استفاده از خودرو (به دلیل عدم نیاز به تکرار میزان باد لاستیک)، هم چنین دوام لاستیک خودرو از جمله مهم ترین مزایای استفاده از گاز نیتروژن در لاستیک است در حالی که مسائلی همچون بهبود فرمان پذیری، افزایش چسبندگی و نرمی بیشتر لاستیک (در کوتاه مدت - به دلیل عدم واکنش احتمالی با سیم های فولادی لاستیک) را نمی توان احراز نمود. قیمت بالاتر گاز نیتروژن ، مساله ای است که باید مورد توجه قرار داد. ضمن این که اطمینان از صحت گاز نیتروژن تزریق شده و نحوه تزریق آن (مکش کامل باد لاستیک و بعد تزریق نیتروژن واقعی به آن) مسائل مهمی است که پس از انجام موارد دیگری برای کاهش مصرف سوخت و کارآیی خودرو هم چون انتخاب رینگ و لاستیک مناسب باید در نظر گرفته شود.


در ضمن یادتان بماند که:
استفاده از نیتروژن به جای اکسیژن در لاستیک میتونه عمر لاستیک رو 30٪ بالاتر و مصرف بنزین رو کمتر کنه همچنین به دلیل کمتر شدن وزن لاستیک شتاب و سرعت ماشین هم بهتر میشه.

استفاده از این گاز خشک علاوه بر راحتی و نرمی بیشتر این امکان رو به شما میده که طول سال فشار ثابتی رو در چرخ های ماشین خود داشته باشد و لاستیکهای ماشین شما همیشه سرد باشند به همین دلیل امنیت لاستیک بیشتر خواهد بود. مولکولهای نیتروژن از اکسیژن بزرگترند بنابراین راحتتر از هوا می توانند در لا‌ستیک حرکت کنند و جریان یابند ضمن اینکه در برابر گرما از هوا مقاوم ترند .

نیتروژن همچنین از اکسیده شدن لا‌ستیک و تخریب آن جلوگیری کرده و عملکرد خودرو را بهبود می بخشد . از این گاز برای باد کردن چرخهای هواپیما و ماشینهای مسابقه ای استفاده میشه

نتیجه گیری کلی این است که با استفاده از این گاز :
1 - افزایش فوق العاده عمر لاستیک: به دلیل سرد بودن همیشگی لاستیک با این گاز، عمر لاستیک تا 40% افزایش می یابد.

2 - نرم شدن کمکهای ماشین: به دلیل نرم شدن لاستیک همیشه جلوبندی سالم می ماند و باعث استهلاک کم کمک ها و سالم ماندن اتاق می گردد و تا 70% چرخها بالانس می شوند.

3 - تنظیم باد همیشگی لاستیکها: مولکولهای نیتروژن درشت تر از هوا می باشند. گاز نیتروژن هیچ وقت به هوای گرم و سرد تاثیر ندارد و همیشه ثابت است.

4 - کاهش مصرف سوخت: چون اصطکاک لاستیک با زمین به دلیل گاز نیتروژن کم می شود، کاهش مصرف ار 10% تا 15% را به دنبال دارد.

5 - ترمزگیری عالی در سرعت های بالا و شدید: به دلیل نرمی بیش از حد این لاستیکها با باد نیتروژن ترمزگیری اتومبیل تا 30% افزایش می یابد.

6 - مخصوص رینگهای اسپرت: تمامی کوبیدن و خشکی این نوع رینگها 100% برطرف می شود. هزینه اش قبلا چرخی 2000 تومن بود ولی الان!.