با کمال تواضع و فروتنی نسبت به جوانی که به قصد تطهیر باطن کمر همت بسته است، نصائحی چند که بعضی مجرب است و بعضی از توصیه های سالکان راه است، بیان داشته می شود تا انشاء الله نگارنده را نیز از دعای خیر فراموش نکنید. برای سحرخیزی و صبح زود بیدار شدن می توان از راههای مختلفی کمک گرفت که به بعضی از آنها اشاره می شود:

1- وضو گرفتن در موقع خواب، اگرچه بهتر است انسان همیشه با وضو باشد. همانطوری که پیامبر اسلام(ص) می فرماید: «کسی که در حال وضو بمیرد پاداش شهید را دارد»(وسائل الشیعه،ج 1/ ص 269)

2- در شب با شکم پر نخوابیدن، و لازمه این کار آن است که انسان کمتر غذا بخورد و به محض غذا خوردن به بستر نرود. شکم پر انسان را از خداوند دور، و به شیطان نزدیک می کند. امام باقر (ع) می فرماید: «هیچ چیزی مبغوض تر از شکم پر نزد خداوند نیست»( کافی ج 6 ، ص 270)

3- در وقت خواب ذکر خداوند را گفتن، مثل تلاوت سوره فاتحه، حمد، آیه الکرسی، چهار قل، آیه آخر سوره کهف، و دیگر ذکرهائی که در کتاب مفاتیح الجنان به آنها اشاره شده است.

4- زودتر خوابیدن در شب نیز یکی از عوامل زود بیدار شدن در صبح و سحر خیزی است، و یا اینکه در روز کمی استراحت نموده تا در شب بتوان راحت تر بیدار شد.

5- رو به قبله خوابیدن و سعی بر ترک خوابیدن به رو. امام صادق(ع) می فرماید: «کسی را که دیدید به صورت روی زمین خوابیده، بیدارش کنید» (من لایحضره الفقیه، ج 1 ، ص 318)

6- سعی بر ترک گناه، زیرا گناه کردن و با افراد گنهکار نشست و برخاست نمودن انسان را امور خیر، از جمله نماز شب و سحرخیزی محروم می کند.

امام صادق(ع) در این زمینه می فرماید: « کسی که مرتکب گناه شود از نماز شب محروم می گردد، و به درستی که عمل به گناه، اثرش سریعتر است در شخص گنهکار از اثر چاقویی که در گوشت به جای می ماند»( میزان الحکمه، ج 5 ، ص 422)

7- تفکر و مطالعه در معانی و آثار و فوائد نماز، تا به قلب باورانده شود که اصل، عبودیت خدا و حفظ معنویت است، و این که امور دنیوی اگر چه از نعمتهای خداوند متعال است، ولی موقعی برای انسان با ارزش و مفید هستند که در راه آخرت از آنها استفاده شود.

در پایان شایان ذکر است که آدمی با مراقبت می تواند به جایی برسد که واقعا عاشق نماز شود و آن را از ته دل دوست بدارد، به طوری که قبل از اذان منتظر ارتباط با معشوق باشد و به محض شنیدن اذان، دیگر طاقت و حوصله هیچ کاری را نداشته باشد، همانگونه که بعضی افراد به شوق رفتن به مسافرت و یا انجام کار مهمی که در پیش دارند چندین بار در شب بیدار می شود تا ساعت موعود فرا رسد. در نتیجه اگر کسی این موارد را رعایت نماید و توکل بر خداوند نموده و از خود خدا طلب کمک و یاری کند، به طور حتم هر ساعتی که اراده کند فرشتگان الهی او را بیدار خواهند کرد.

نکته مهم:

* رهرو آن نیست که گه تند و گه آهسته رود *

* رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود *

لذا از کم شروع کنید تا بتوانید مراحل بعدی را نیز انجام دهید. خود را اجبار نکنید که امشب حتما باید اینقدر اعمال انجام دهم، چرا که عمل کمی که همراه با آمادگی و روح معنوی باشد، بهتر از آن عمل بسیاری است که خالی از اقبال روحی باشد. از خود به اندازه توانتان انتظار داشته باشید.

اگر به تدریج و آرام حرکت کنید، هر روز بر توانا یی های شما افزوده می شود. از شکست های گاه و بیگاه ناامید نشوید که دنیا دار افت و خیز است، و همین شکست ها و پیروزی هاست که انسان را آزموده و قوی می کند و آمادگی کارهای بزرگ به انسان می دهد. در کتاب احوالات مرحوم آیت الله شاه آبادی (استاد عرفان امام خمینی) آمده است که ایشان برای توصیه به شب زنده داری و سحرخیزی می فرمود: « اگر برای نافله شب بیدار شدید و دیدید برای نافله خواندن آمادگی روحی ندارید، بیدار بمانید، بنشینید، حتی چای بخورید. بر اثر همین بیداری، آمادگی برای عبادت را پیدا می کنید.» [ر.ک. به کتاب "عارف کامل (احوالات آیت الله شاه آبادی)" از بنیاد علوم و معارف اسلامی ، ص 48]

پیروز باشید.